współdziałanie przy redagowaniu tekstów dotyczących Kościoła rzymskokatolickiego i jego podmiotów 

Przekonanie o tym, że zagadnieniami dotyczącymi Kościoła (rzymsko)katolickiego można się zająć i o nich pisać będąc katolikiem jest tym w samym stopniu błędne, jak stwierdzenie, że by stać się teologiem (choćby tylko domorosłym) wystarczy uczestniczyć w katechezach oraz niedzielnych mszach świętych i uważnie słuchać tego, co ksiądz mówi z ambony. A wówczas jest się już osobą w pełni „kompetentną”, aby móc profesjonalnie zająć się problematyką Kościoła. Zwłaszcza wtedy, gdy brak posiadanej wiedzy można zatuszować np. zaangażowaniem w życie parafii lub znajomością z księdzem, który zaakceptuje wszystko. Dlatego, gdy z tych samych powodów nieumiejętność zastosowania posiadanej wiedzy nazywa się profesjonalizmem, to już skutkuje rozpowszechnianiem błędów i nieprawidłowości, przez co także te anomalia się utrwala. Zwłaszcza że wówczas, gdy osoba niekompetentna zajmuje się tym do czego nie posiada odpowiednich kwalifikacji, wtedy także mimo istnienia bardzo konkretnych reguł i wskazań Rady Języka Polskiego PAN, opublikowanych w poradnikach wydanych drukiem, zastosowanie zasad pisowni słownictwa religijnego jest zwykle trudnym zadaniem, a konieczność użycia terminologii teologicznej, języka liturgii i niejednokrotnie bardzo specyficznych słów, używanych tylko w Kościele katolickim staje się problem. Zazwyczaj nie do pokonania dla nie będącego teologiem, lecz np. ministrantem „profesjonalisty” bo ksiądz prosił, a księdzu się nie odmawia.

W rozumieniu ustawy: prasa oznacza publikacje periodyczne, które nie tworzą zamkniętej, jednorodnej całości, ukazujące się nie rzadziej niż raz do roku, opatrzone stałym tytułem albo nazwą, numerem bieżącym i datą, a w szczególności: dzienniki i czasopisma, serwisy agencyjne, stałe przekazy teleksowe, biuletyny, programy radiowe i telewizyjne oraz kroniki filmowe; prasą są także wszelkie istniejące i powstające w wyniku postępu technicznego środki masowego przekazywania, w tym także rozgłośnie oraz tele- i radiowęzły zakładowe, upowszechniające publikacje periodyczne za pomocą druku, wizji, fonii lub innej techniki rozpowszechniania; prasa obejmuje również zespoły ludzi i poszczególne osoby zajmujące się działalnością dziennikarską (art. 7. 1. 2. 1.). Dziennikiem jest ogólnoinformacyjny druk periodyczny lub przekaz za pomocą dźwięku oraz dźwięku i obrazu, ukazujący się częściej niż raz w tygodniu (art. 7. 1. 2. 2.) Autorowi materiału prasowego przysługuje prawo zachowania w tajemnicy swego nazwiska (art. 15. 1.).                                                                                                                                                                                            Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe [ ➤ ]

POLECANE LINKI

+
ZAPRASZAM DO WSPÓŁPRACY+